Gleðilegt nýtt ár

Þá er ég loksins búin í prófunum! Svaka prófatörn, alveg 2 heilir dagar af prófum. Sem ég auk þess lærði fyrir alveg í nokkra daga sko. Ég fékk svo einkunnirnar í dag, glæsilegar alveg hreint, með yfir 8 í öllu :) Kennararnir hafa verið vel gjafmildir. Eða ég bara svona hrikalega klár. Já örugglega það. Ég skrifaði meira að segja 300 orða ritgerð um 春节 (Spring Festival), kínversku áramótin. Geri aðrir betur.

Ég skrapp til Shanghai yfir áramótin með tveimur vinum mínum. Það var æðislegt! Fórum fyrst út að borða á svaka fínan japanskan veitingastað, svo fórum við á Bar Rouge, sem er á efstu hæð með útsýni yfir allt Pudong svæðið (með öllum skýjakljúfunum). Þar hittum við fleiri vini okkar. Þegar áramótin komu voru allir úti á svölum með kampavín, svo var niðurtalning og flugeldar og allt crazy. Það kostaði samt annan handlegginn að komast inn, en það var algjörlega þess virði. Daginn eftir var það svo rúta heim og beint í lærdóm. Það var ein hress rúta.

Núna er ég komin í 6 vikna ný-árs frí. Kínverska nýja árið er 26. janúar, þá lýkur ári rottunnar og ár uxans hefst, sem er einmitt mitt ár. Þeir segja að á manns eigin ári verði maður að klæðast einhverju rauðu á hverjum degi. Annað boðar ógæfu. Best að byrgja sig upp af rauðum fötum. Nú fer að koma að því að allir Kínverjar drífi sig heim til að halda uppá nýja árið með fjölskyldunni. Og það eru alveg nokkrir Kínverjar hérna, þannig maður getur ímyndað sér hvernig örtröðin verður dagana rétt fyrir áramótin. Þetta verður víst geðveiki. Ég ætla bara að halda mig heima fram yfir 26. svo ég verði ekki troðin niður.

Brúðkaup og hryðjuverk

Þessa dagana er ég að ná mér eftir stanslaust party síðustu 2 vikur. Við byrjuðum á því að fara í kínverskt brúðkaup hjá vinafólki. Það var ótrúlega spes. Það var haldið í svaka flottum og hallærislega skreyttum sal. Allt í blöðrum og sápukúlum. Þetta var eins og einhver sýning frekar en brúðkaup. Þegar brúðhjónin gengu upp á svið var lagið O Fortuna spilað undir. Svona eins og eitthvað hræðilegt væri að fara að gerast. Svo voru allskonar misskemmtileg kínversk popplög spiluð. Við fengum fullt af góðum mat og áfengi og ókeypis gistingu á hóteli. Það er mjög fínt að hafa útlendinga sem gesti í brúðkaupinu sínu, sérstaklega ef þeir fara uppá svið og syngja framandi lag eins og Krummi svaf í klettagjá. Við vorum hrókur alls fagnaðar og allir vildu skála með okkur. Og þegar Kínverjar skála þá er það alltaf skál í botn. Ég skil alltaf betur og betur afhverju bjórinn er bara 3%. Eftir brúðkaupið fórum við svo á KTV (karaoke). Ég lofaði sjálfri mér að fara aldrei nokkurn tíma í karaoke, en það var alveg ótrúlega skemmtilegt. Kannski hafði áfengið eitthvað að segja. Við vorum öll meira og minna á skallanum. Daginn eftir fórum við svo til Shanghai þar sem við tókum svaka afmælis-djamm helgi. Fórum líka í langþráða IKEA ferð til að kaupa piparkökur og kjötbollur. En akkúrat þá þurfti endilega að berast sprengjuhótun og það þurfti að rýma alla fjandans búðina og við gátum ekkert keypt ☹ Svo fannst auðvitað engin sprengja. En það hefði verið svalt hefðum við rétt sloppið frá sprengjuárás. Ég er að pæla í að segja öllum það bara. Ég rétt slapp frá hryðjuverkaárás í IKEA. Hversu töff er það?
Strax eftir Shanghai tóku við strangar söng æfingar (alveg 4 klukkutímar) fyrir hæfileikakeppni erlendra nema í skólanum, haldin á Þorláksmessu. Við sungum Beijing huanying ni sem er án efa erfiðasta kínverska lag í heimi. Við vorum í svaka flottum traditional kínverskum klæðnaði og slógum í gegn með falska englasöngnum okkar. Lentum í öðru sæti! Til að halda uppá það var auðvitað farið í bæinn og keyptur bjór fyrir öll þessi 200 yuan sem við unnum.
Á Aðfangadag, Jóladag og annan í jólum fórum við voða fínt út að borða og lifðum hátt, líkt og það væri enginn morgundagur. Samt kom eiginlega alltaf morgundagur. Og þá var maður ekki alltaf jafn hress eftir alla gleðina kvöldið áður. En þá var bara að drífa sig í sturtu og aftur út! ☺ Jólin hafa semsagt einkennst af mikilli gleði hjá okkur. Við meira að segja skrópuðum í skólann. Ekki segja neinum. Í næstu viku eru prófin. Þau verða eitthvað skrautleg held ég. Sérstaklega ef við förum til Shanghai aftur yfir áramótin, eins og pælingin er í dag. Það yrði æðislegt að eyða áramótunum á eftstu hæð í flottasta turninum í Shanghai ☺

Addressan mín

(nafnið mitt efst)

PO. Box 59, International College, Ningbo University, Ningbo, 315211, 
P.R. China 

Shanghai

Síðustu helgi fór ég til Shanghai. Það var æðislegt. Fór í HM og Zöru og keypti hlýjar peysur fyrir veturinn. Því miður kostar ein peysa núna svona 8000 kr. Það hefur verið virkilega kalt hérna í vikunni. Alveg niður í frostmark. Svo kemur rakinn og magnar allan kuldann upp. Hvorki skólinn né hótelið er hitað upp og veggirnir eru mjög þunnir. Maður verður sko að mæta kappklæddur í tíma. Sem betur fer er ég með loftkælingu inni hjá mér sem getur hitað upp herbergið. Ég keypti mér líka rafmagnsteppi þannig að ég er nokkuð vel sett bara :)

Það var mjög gaman í Shanghai, við fórum bara tvær saman en kynntumst fullt af fólki á hostelinu. Shanghai var alveg pökkuð af fólki. Við höfðum eiginlega ekki efni á því að djamma því það er orðið svo dýrt. Síðasta daginn var veskinu mínu stolið :( það var ekki eins gaman. Allur peningurinn minn og öll kort. Sem betur fer voru bara svona 500 yuan í veskinu, sem er svona 10.000 kr. Hefði getað verið verra. Vegabréfinu var amk ekki stolið. Bara svo óþægilegt að vera ekki með neinn pening og geta heldur ekki tekið út pening í hraðbanka. Ég læt senda til mín ný kort sem ættu að koma í desember. Þetta reddast þangað til. Mér ætti allavega ekki að verða kalt í vetur :)

Economy BOOM

Jeij ég er í Stúdentablaðinu, bara orðin fræg :)

Fyrsta spurningin sem ég fæ þegar ég segist vera frá Íslandi er hvort það sé ekki rosalega kalt. Enda segir það sig sjálft. Það hlýtur að vera rosa kalt á Íslandi. Þegar ég segi þeim að það sé mun kaldara í Kína verða þeir voða hissa. Sumir halda líka að við séum eskimóar. Ég reyni að leiðrétta það eins og ég get. En stundum er skemmtilegra að segjast bara vera eskimói sem býr við stöðuga hættu á að vera étinn af the Killer-Penguins. Næsta spurning sem ég fæ er hvort ég hafi það ekki rosalega slæmt núna þegar heimalandið mitt er að fara á hausinn. Þeim finnst að Ísland ætti bara að taka upp kínverska Yuan-ið. Það er nú svo stöðugt. Þetta er svona um það bil það eina sem margir hérna vita um Ísland. Þar er kalt og efnahagurinn í skralli.

Það er enn verið að biðja okkur um að sitja fyrir á myndum með einhverjum random Kínverjum sem við hittum úti á götu. Það er alveg ótrúlegt. Við erum komin í nokkuð mörg kínversk fjölskyldualbúmin.

Ég fór í pósthúsið í gær til að senda pakka heim. Það var ein kona að vinna og brjálað að gera. Ég stóð í svona korter beint fyrir framan konuna en hún gjörsamlega ignoraði mig. Kínverjarnir ruddust bara fram fyrir mig og voru með frekju, eins og þeir gera. Sumt afgreiðslufólk reynir eins og það getur til að þurfa ekki að afgreiða útlendinga. Þau gera bara ráð fyrir því að maður tali ekki kínversku og þau kunna aldrei ensku. Alveg óþolandi. Loksins hjálpaði ein stelpa mér við að fá afgreiðslu. Enska nafnið hennar er Princess. Ensku nöfnin sem þau velja sér hérna eru alveg fáránlega fyndin. Það er mjög vinsælt að heita Apple eða Orange. Líka Prince eða Princess. Ég heyrði um einn sem heitir Bandit, einn Tiger og með mér í bekk er Dollar-Man.

Kínverji í 2 mánuði

Jæja nú er ég búin að vera Kínverji í 2 mánuði. Það gengur bara alveg ágætlega. Það er alltaf nóg að gera hjá mér. Ég var í prófi í dag. Það hefði alveg mátt ganga betur... Það eru bara svo miklu skemmtilegri hlutir til en að læra. Svo ætlum við til Shanghai núna um helgina :) Kíkja aðeins í HM og svona. Ikea líka. Nauðsynlegt. Annars er enn voða heitt hérna. Ég held þeir séu hættir við veturinn. Í dag voru alveg um 22 gráður. Ég er alveg sátt við það, nema bara moskító flugurnar sem ætla aldrei að drullast til að drepast. Það er enn verið að bíta mig. Og ég prófaði að bíta þær bara til baka en það virkar ekki. Ég fór í sólbað um daginn. Það hefur aldrei verið glápt eins mikið á mig og þá. Allir Kínverjarnir að passa sig að halda sig í skugganum, svo ég að láta sólina skína á mig eins og einhver bjáni. Annars er ég bara orðin nokkuð vön Kínalífi. Það er alltaf verið að spurja mann sem útlending, hvort maður sé orðinn vanur lífinu í Kína. Ég er hætt að taka eftir hóruhúsum, það er kannski ágætis vísbending að ég sé orðin vön lífinu hérna. Það eru hóruhús útum allt! Alla leiðina frá háskólasvæðinu niður í bæ keyri ég framhjá hóruhúsum. Og það tekur alveg hálftíma að fara niður í bæ. Það hlýtur að vera rosaleg eftirspurn. Svo er ég líka orðin vön því að Kínverjar nota ekki klósett, heldur bara svona holur í jörðinni sem maður á að pissa í. Já það er frekar ógeðslegt. En á þeim fáu stöðum sem hafa klósett, eins og við þekkjum þau, þá vita Kínverjarnir ekki hvað þeir eiga að gera og standa þess vegna bara uppi á klósettsetunni og beygja sig niður. Dont ask. Ég skil þetta ekki.

Ég er hins vegar ekki enn vön stólunum hérna. Þeir eru voða hrifnir af kollum. Ég finn enga stóla með baki og er þess vegna að drepast í bakinu. Meira að segja í skólanum þarf maður að sitja á kolli og líka á flestum veitingastöðum sem ég fer á.  Það er frekar mjög óþægilegt já. Rúmin eru líka eins og grjót. En það er víst venjan hérna. Maður venst því líka strax.

Ningbo líf

Það er mjög næs að búa á hóteli. Á hverjum degi kemur cleaning lady og tekur ruslið hjá mér, svo skiptir hún á rúmum og þrífur herbergið einu sinni í viku. Við erum orðnar svaka góðar vinkonur. Hún segir nihao, þá segi ég nihao. Ég skil voða lítið annað sem hún segir en það er pottþétt eitthvað svona sem vinkonur segja. Stundum hjálpa ég henni meira að segja að skipta á rúminu mínu. Í síðustu viku sagði hún að baðherbergið mitt væri rosa hreint og fínt.

Ég er mjög heppin að búa ekki á kínversku heimavistinni. Þar eru þau 4-6 saman í herbergi, í kojum, og það er útgöngubann öll kvöld eftir kl 22:00. Meira að segja um helgar. Svo er slökkt fyrir rafmagnið hjá þeim á miðnætti, svo þau neyðist til að fara að sofa. Það er ekkert skrítið að Kínverjar fari svona snemma að sofa og vakni kl 6. Það er ótrúlegt að hafa svona strangar reglur á heimavist í háskóla þar sem fullorðið fólk býr.

Það eru 30.000 manns í Ningbo háskóla. Háskólasvæðið er rosalega stórt og ég er ennþá mjög áttavillt. Það er mjög mikið af allskonar íþróttavöllum hérna og það virðist vera lögð mikil áhersla á íþróttaiðkun. Í staðinn fyrir að kíkja á bar eða kaffihús á kvöldin fara allir út á íþróttavöll. Þar er sko djammið. Samt bara til 22 auðvitað.

Kínverskt samfélag í dag er ennþá frekar gamaldags. Kynlíf fyrir hjónaband er illa séð, ungt fólk á að einbeita sér að menntun, finna sér svo maka, gifta sig og eignast eina barnið sem þeim er leyft að eiga. Vinahópum hérna er alveg skipt í stráka og stelpur. Öll samskipti þar á milli eru svona eins og hjá unglingum. Strákarnir þora lítið að tala við stelpurnar og stelpurnar flissa.