Sunday, November 23, 2008

Addressan mín

(nafnið mitt efst)
PO. Box 59, International College, Ningbo University, Ningbo, 315211, 
P.R. China 

Friday, November 21, 2008

Shanghai

Síðustu helgi fór ég til Shanghai. Það var æðislegt. Fór í HM og Zöru og keypti hlýjar peysur fyrir veturinn. Því miður kostar ein peysa núna svona 8000 kr. Það hefur verið virkilega kalt hérna í vikunni. Alveg niður í frostmark. Svo kemur rakinn og magnar allan kuldann upp. Hvorki skólinn né hótelið er hitað upp og veggirnir eru mjög þunnir. Maður verður sko að mæta kappklæddur í tíma. Sem betur fer er ég með loftkælingu inni hjá mér sem getur hitað upp herbergið. Ég keypti mér líka rafmagnsteppi þannig að ég er nokkuð vel sett bara :)
Það var mjög gaman í Shanghai, við fórum bara tvær saman en kynntumst fullt af fólki á hostelinu. Shanghai var alveg pökkuð af fólki. Við höfðum eiginlega ekki efni á því að djamma því það er orðið svo dýrt. Síðasta daginn var veskinu mínu stolið :( það var ekki eins gaman. Allur peningurinn minn og öll kort. Sem betur fer voru bara svona 500 yuan í veskinu, sem er svona 10.000 kr. Hefði getað verið verra. Vegabréfinu var amk ekki stolið. Bara svo óþægilegt að vera ekki með neinn pening og geta heldur ekki tekið út pening í hraðbanka. Ég læt senda til mín ný kort sem ættu að koma í desember. Þetta reddast þangað til. Mér ætti allavega ekki að verða kalt í vetur :)

Wednesday, November 12, 2008

Economy BOOM

Jeij ég er í Stúdentablaðinu, bara orðin fræg :)
Fyrsta spurningin sem ég fæ þegar ég segist vera frá Íslandi er hvort það sé ekki rosalega kalt. Enda segir það sig sjálft. Það hlýtur að vera rosa kalt á Íslandi. Þegar ég segi þeim að það sé mun kaldara í Kína verða þeir voða hissa. Sumir halda líka að við séum eskimóar. Ég reyni að leiðrétta það eins og ég get. En stundum er skemmtilegra að segjast bara vera eskimói sem býr við stöðuga hættu á að vera étinn af the Killer-Penguins. Næsta spurning sem ég fæ er hvort ég hafi það ekki rosalega slæmt núna þegar heimalandið mitt er að fara á hausinn. Þeim finnst að Ísland ætti bara að taka upp kínverska Yuan-ið. Það er nú svo stöðugt. Þetta er svona um það bil það eina sem margir hérna vita um Ísland. Þar er kalt og efnahagurinn í skralli.
Það er enn verið að biðja okkur um að sitja fyrir á myndum með einhverjum random Kínverjum sem við hittum úti á götu. Það er alveg ótrúlegt. Við erum komin í nokkuð mörg kínversk fjölskyldualbúmin.
Ég fór í pósthúsið í gær til að senda pakka heim. Það var ein kona að vinna og brjálað að gera. Ég stóð í svona korter beint fyrir framan konuna en hún gjörsamlega ignoraði mig. Kínverjarnir ruddust bara fram fyrir mig og voru með frekju, eins og þeir gera. Sumt afgreiðslufólk reynir eins og það getur til að þurfa ekki að afgreiða útlendinga. Þau gera bara ráð fyrir því að maður tali ekki kínversku og þau kunna aldrei ensku. Alveg óþolandi. Loksins hjálpaði ein stelpa mér við að fá afgreiðslu. Enska nafnið hennar er Princess. Ensku nöfnin sem þau velja sér hérna eru alveg fáránlega fyndin. Það er mjög vinsælt að heita Apple eða Orange. Líka Prince eða Princess. Ég heyrði um einn sem heitir Bandit, einn Tiger og með mér í bekk er Dollar-Man.

Thursday, November 6, 2008

Kínverji í 2 mánuði

Jæja nú er ég búin að vera Kínverji í 2 mánuði. Það gengur bara alveg ágætlega. Það er alltaf nóg að gera hjá mér. Ég var í prófi í dag. Það hefði alveg mátt ganga betur... Það eru bara svo miklu skemmtilegri hlutir til en að læra. Svo ætlum við til Shanghai núna um helgina :) Kíkja aðeins í HM og svona. Ikea líka. Nauðsynlegt. Annars er enn voða heitt hérna. Ég held þeir séu hættir við veturinn. Í dag voru alveg um 22 gráður. Ég er alveg sátt við það, nema bara moskító flugurnar sem ætla aldrei að drullast til að drepast. Það er enn verið að bíta mig. Og ég prófaði að bíta þær bara til baka en það virkar ekki. Ég fór í sólbað um daginn. Það hefur aldrei verið glápt eins mikið á mig og þá. Allir Kínverjarnir að passa sig að halda sig í skugganum, svo ég að láta sólina skína á mig eins og einhver bjáni. Annars er ég bara orðin nokkuð vön Kínalífi. Það er alltaf verið að spurja mann sem útlending, hvort maður sé orðinn vanur lífinu í Kína. Ég er hætt að taka eftir hóruhúsum, það er kannski ágætis vísbending að ég sé orðin vön lífinu hérna. Það eru hóruhús útum allt! Alla leiðina frá háskólasvæðinu niður í bæ keyri ég framhjá hóruhúsum. Og það tekur alveg hálftíma að fara niður í bæ. Það hlýtur að vera rosaleg eftirspurn. Svo er ég líka orðin vön því að Kínverjar nota ekki klósett, heldur bara svona holur í jörðinni sem maður á að pissa í. Já það er frekar ógeðslegt. En á þeim fáu stöðum sem hafa klósett, eins og við þekkjum þau, þá vita Kínverjarnir ekki hvað þeir eiga að gera og standa þess vegna bara uppi á klósettsetunni og beygja sig niður. Dont ask. Ég skil þetta ekki.
Ég er hins vegar ekki enn vön stólunum hérna. Þeir eru voða hrifnir af kollum. Ég finn enga stóla með baki og er þess vegna að drepast í bakinu. Meira að segja í skólanum þarf maður að sitja á kolli og líka á flestum veitingastöðum sem ég fer á.  Það er frekar mjög óþægilegt já. Rúmin eru líka eins og grjót. En það er víst venjan hérna. Maður venst því líka strax.